Anantsiri Ch View my profile

lifestyle

" พักผ่อนบ้างนะ "

posted on 05 Jan 2013 19:36 by pandora in lifestyle directory Cartoon, Lifestyle, Diary
วันนี้นั่ง ๆ ทำงานอยู่ แล้วอยู่ ๆ ก็นึกถึงคำ ๆ นี้ขึ้นมา

 

"พักผ่อนบ้างนะ"

 

ก็เลย "พักผ่อน" และวาดรูปนี้ขึ้นมาละครับ :)
พักผ่อนกันด้วยนะครับ ชาร์ตพลัง ๆ แล้วไปลุยกันต่อ!


 
^^ วันนี้ผมไป สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้า เจ้าคุณทหารลาดกระบัง มาครับ เนื่องด้วยเป็นวันถ่ายรูปหมู่ของน้องสาวที่น่ารักคนหนึ่ง น้อง "ปุ๋ย" 
 
ย้อนไปตอนผมรับพระราชทานปริญญาบัตร (ป.ตรี) น้องเขาก็มาที่ มจพ. พร้อมกับผ้าปักครอสติสครับผม
 
(ในรูปครอสติสเป็นครุย ป.โท ล่ะ ซึ่งไม่เป็นไรนะ มกราคมปีหน้าพี่ก็จะใส่ครุยเหมือนในรูปแล้ว :) ) 
 
น้องโบและน้องปุ๋ย ปี 51 
 
มาครั้งนี้ผมก็เลยขอวาดภาพน้องปุ๋ยครับ
 
ตอนเป็นภาพร่าง ๆ ส่วนตัวชอบตอนเส้นดินสอมากครับ กลัวลงสีแล้วพลาดด้วยล่ะ ยังไม่ชำนาญ อยากกด ctrl + s เซพไว้ก่อนได้จริงเอ้ยยย (นี่ละหนา ทำบนคอมนาน ๆ พอมาทำด้วยมือก็ติดนิสัยนี้มาซะแล้ว)
 
 
 
 
 
:: เริ่มการเดินทาง ::
 
วันนี้ขอเป็นบันทึกยาวครับ เป็นอีกวันหนึ่งที่มีเรื่องราวเกิดขึ้นอยากเก็บไว้ทั้งหมดเลยจริง ๆ
 
โอโหยยยย ครับ การเดินทาง สำหรับผมแล้วเป็นอีกวันหนึ่งที่น่าจดจำครับ ซึ่งไอตัวผมก็เป็นพวกเดินทางไม่ค่อยเก่ง ฝุ่นควันอากาศร้อนก็น้ำมูก น้ำตาไหลแล้ว สิวผดถามหางี้ เลยไม่ค่อยไปไหน แต่วันนี้อย่างไรก็ต้องไปหาน้องให้ได้ ฮึบ ตั้งใจ ๆ หลังจากน้อง FB msg มาแจ้งกำหนดการ พี่ป่านคนนี้ต้องไปให้ได้!
 
วันถัด ๆ มาก็ตั้ง Status ถามใน FB
 
 
 
 

จากพระนครเหนือไปลาดกระบังอย่างไรดีครับ เสาร์นี้ครับ มีใครพอให้ผมติดสอยห้อยตามได้บ้างไหมครับ คงต้องขอรบกวนจริง ๆ ครับ ขอบคุณครับ

 
 
 
ก็มีพี่ ๆ น้อง ๆ ช่วยกันตอบมา (และพี่จุ๋มโทรมาบอกสายรถไฟ) ขอบคุณทุกท่านมาก ๆ ครับ แต่คืออย่างแรกเลยผมตัด รถตู้ออกไปก่อนครับ
 
เพราะ ... กลัว =[]='' อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลย ลึก ๆ มันฝังใจกับรถตู้อย่างไงไม่รู้ ข่าวก็ประโคม ๆ งี้ ฮือ เลยเลือกเส้นรถไฟครับ แล้วผมเป็นคนที่ไม่ค่อยชอบเดินทางเลย ใครเขาเฮ ไปต่างประเทศกันไรงี้ ผมอยากไปนะ แต่ขอแบบหลับตาปุ๊ป ตื่นอีกทีเครื่องลงแล้วไรแบบนี้เลย (เคยนั่งเครื่องบินครั้งหนึ่ง ขาไปมีความทรงจำไม่ค่อยดี ขากลับมอมไวน์ตัวเองเลยครับ หลับไปเลย) ;___;)
 
แต่พอเอาเข้าจริง จะถึงวันจริงแล้ว ก็รถตู้ครับ โดยโทรถามผู้ชำนาญทาง  "เอ เค้ากลัวอะ รถเค้าขับเร็วไหม ทางมันมีอะไรให้น่ากลัวไหมไรงี้ แบบทางด่วน หรือโทลล์เวย์อะไรนั่น" "โอย ป่าน ไม่ต้องกลัวหรอก เขาวิ่งไม่เร็วหรอก รถก็ค่อนข้างเก่าแล้ว" โอเค สบายใจและ เลยตัดสินใจไปรถตู้ครับ
 
เข้าวันนี้เลยเดินทางไปอนุเสาวรีย์ชัยฯ ขึ้นรถตู้
 
เริ่มจากออกจากซอยพอลงจาก พี่วินมอไซด์ปุ๊ป อูยยย รถเมล์สาย 97 ผ่านหน้าไปพอดี รับเงินทอนพี่วินได้มา ก็วิ่งเลยครับ วิ่งมาป้ายทันรถเมล์พอดี ขึ้นไปนั่ง (ไอความชิลตอนออกจากหอหายไปหมดแล้ว) ก็นั่งมาเรื่อยจนถึงอารีย์ นึกได้ว่าถ้าไป BTS น่าจะไว แล้วก็ลองแวะหาร้านกรอบรูปแถวนี้ด้วย ก็เลยเริ่มเดินสำรวจหาร้านแล้วก็เจอครับเป็นร้านเกี่ยวกับรูป (ขายฟิล์มมั้งครับไม่ได้สังเกต แต่เห็นมีกรอบรูป แล้วเขาก็บริการช่วยตัดภาพใส่กรอบให้ด้วยดีมากเลย) แล้วก็ขึ้น BTS ไปอนุเสาวรีย์ครับ แวะเดิน center one เข้าห้องน้ำห้องท่าให้เรียบร้อย ก็เดินหาวินรถตู้ที่เพื่อนเอบอกมา 
 
ซึ่งวินรถตู้ก็อยู่ใต้ทางด่วน ซึ่งสำหรับคนไม่รู้ที่รู้ทางอยากผม คิดภาพออกไหมครับ เดินมั่วทิศไปเรื่อย 4 ด้าน นี่เรามาถูกด้านไหมเนี่ยไรงี้ สุดท้ายก็ไปใต้ทางด่วนครับ ด้วยคำบอกเล่าของแม่ค้าผลไม้แผงหนึ่ง
 
โอเค นั่นไงรถมาพอดี (ด้วยคำบอกเล่าของแม่ค้าลอตเตอรรี่แผงหนึ่ง) วิ่ง ๆ ไป ได้ขึ้นเป็นคนสุดท้ายพอดีครับ ดีใจมาก  โอ้ นี่มันบรรยากาศรถตู้ที่คุ้นเคย แต่ก่อนจาก มจพ ไปเซ็นทรัลลาดพร้าว จะเป็นรถตู้เล็กแบบนี้แหละครับ (ตอนนี้เค้าเปลี่ยนแล้ว ใหญ่โตมากหลาย) โอเค ไปได้แล้ว สบายใจแล้ว โดยหารู้ไม่ว่าการ Adventure เพิ่งจะเริ่มขึ้น
 
(รถตู้เขาวิ่งระดับที่ผมรับได้ครับ คันที่ผมขึ้นคือถ้าฟังแต่เสียงเครื่องคิดว่าเหยียบไป 180 แล้วเงยหน้าไปมองวิว มองไมล์แล้ว โอเค 80 )
 
แต่ก็นั่ง ๆ ไม่มองทางครับ กลัวใจตัวเอง ฉีกซอง ฮิคารุเซียนโกะ (เล่ม 11 บิ๊กบุคเพิ่งออก) อ่านครับ อ่านไปไม่ทันจบ อ้าวถึงแล้ว ไวมาก (ทีรู้ว่ามาถึงก็เพราะคนในรถเขาเริ่มโทรศัพท์หาเพื่อนกันละ) มาถึงตรงจุด ยูเทิร์นจะเข้ามหาลัย เห็นคำว่าลาดกระบัง ๆ ผมก็คิดว่าน่าจะถึงแล้วล่ะ
 
กดโทรศัพท์โทรหาน้องดีกว่า
 
"... ตือดือดึ๊ด ไม่สามารถติดต่อเลขหมายปลาย.." เห... ลองใหม่ "... ตือดือดึ๊ด ไม่สามารถติดต่อเลขหมายปลาย.."
 
เอาแล้วซิ ไม่ได้นัดอะไรกันไว้เลย กดโทรหาน้องโบว์ (เป็นพี่สาวปุ๋ยครับ น้องสาวที่น่ารักอีกคน คนซ้ายในภาพแรก)
"... ตือดือดึ๊ด ไม่สามารถติดต่อเลขหมายปลาย.."
 
อีกที
"... ตือดือดึ๊ด ไม่สามารถติดต่อเลขหมายปลาย.."
 
ฮืออออ.... หรือจะเปลี่ยนเบอร์กันหมดแล้ว ไม่ได้ติดต่อกันมาหลายเดือน (เผลอ ๆ คือปี) แล้วด้วยซี
 
เอาล่ะ เปิดเน็ต ๆ เข้า FB ด่วน ๆ เลยเผื่อติดต่อน้องเขาได้ 
 
ก็ยังพยายามรัวโทรออกไปอีกหลายครั้ง แล้วก็เปลี่ยนมาพยายามเปิดหน้า FB ในมือถือครับ ปลุกปล้ำกับสัญญาณ 3G ที่ค่อย ๆ หดเป็น E ซักพักก็โหลดหน้าได้ *กดเข้าหน้าข้อความ* *เข้าหน้า chat กับน้อง* 
 
พิมพ์ข้อความหาปุ๋ยเลยครับ "ปุ๋ย ๆ ๆ ๆ " *กดส่ง*
 
โดยไม่รอคำตอบพิมพ์ต่อ "ปุ๋ย พี่มาถึงแล้วนะ พี่จะไปหาเราได้ที่ไหนอะครับ" กดส่ง ...โหลด โหลด แฮงค์ เอาใหม่ ส่ง โหลด โหลด แฮงค์ คราวนี้มือถือแฮงค์ไปเลย รีสตาร์ทเลย... เริ่มลนแล้วครับ ก็เอาละ เดี๋ยวลองไปที่ตึกคณะน้องเขาดู ... เอ น้องเค้าอยู่คณะอะไรกันแน่นะ วิศวะ - คอม หรือเปล่า ไงก็ตั้งเป้าที่นั่นก่อน ลองไปดู
 
พอรถตู้จอด น่าจะโซนวิทยา อารมณ์แบบ เฮ่ยยย ไม่ใช่แล้ว คือมหาลัยที่ผมคุ้นเคย มจพ ด้วยขนาดพื้นที่ค่อนข้างเล็ก ตึกก็จะติด ๆ กัน เดินไปไหนมาไหนง่าย พอมาที่นี่แล้ว กว้างมาก!! *เงยหน้าขึ้นฟ้า กล้อง 1 ค่อย ๆ ซูมออกไป bird's-eye view* เอาแล้วสิ ไปทางไหนกันดี
 
ไม่รู้ เขาเดินไปทางไหนกันก็ตามไป ตอนนั้นก็เที่ยงกว่า ๆ ครับ คุ้นว่ามีคนบอกว่า คณะวิศวะจะต้องข้ามทางรถไฟไปอีก ผมก็เลยเดินไปจนข้ามทางรถไฟไป เห็นรั้วที่มีตึกที่ดูเป็นวิศวะอยู่ก็ใจชื้นก็ตามเขาไปกัน เดินเข้าไปในสุดลึก ๆ ระหว่างทางก็หยุดถามทางบ้าง กลางแดดเหมือนจะแรง แต่มันรู้สึกแผด ๆ อบ ๆ ชื้น ๆ มากกว่า ก็เดินไปเรื่อย มีแผนที่ระหว่างทางที่ดูไม่ออกให้ดู ยืนดูนานไม่ได้ ขวางทางเค้า ... ก็เดินไปจนถึงตึกสีครีมที่เหมือนว่าสูงที่สุดในบริเวณนี้ ตึกหนึ่ง น่าจะเป็นตึกวิศวะ เห็นมีห้องสมุดวิศวะอยู่ด้วยมั้ง *พักอยู่แปปหนึ่ง* แล้วก็เดินวน ไป วนมา รอบ ๆ นั้น 2 - 3 รอบ  ..เอาล่ะ มาลองถามคนแถวนี้ดูอีกที วิศวะคอมอยู่ไหนกันหนอ
 
ผลั๊วะ เหมือนโดยเสยปลายคาง เมื่อคนที่คนอยู่ที่นั่นบอกว่า พี่เดินเลยมาแล้วให้ข้างทางรถไฟกลับไปนู่นเลยครับ ฝั่งนู้น ...
 
โอเค นั่งทำใจแปปหนึ่ง แล้วก็ลุยแดดข้ามทางรถไฟ + ฝ่าฝูงชนไป แล้วคิดภาพครับ แบบมีการถ่ายรูปจากหลาย ๆ จุดเราต้องคอยหลบกล้องไปด้วย หยุดตามมารยาทด้วยไรงี้ ค่อนข้างเหมือนเกมครับ แต่เป็นเกมส์ที่พลังชีวิตลดลงไปเรื่อย ๆ แล้วถ้าเดินไปขวางตากล้องจะตัดเข้าฉาก battle ... โอเคไปต่อ
 
ข้ามมาได้ เข้าเขตที่เหมือนหอพักซักอย่าง ก็พักอาคาร ข้าง ๆ เซเว่น (ที่นี่มี เซเว่นหลายจุดดีนะครับ)
พยายามปลุกปล้ำกับมือถือ นี่คือแค่อยากทวีตอะไรซักอย่างก็ทวีตไม่ได้อะครับ อักษร 3G, E ก็ขึ้นมาหลอกเราเล่น ๆ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ แบตลดไปหลายสิบเปอร์เซ็นจนถอดใจ (มารู้ตัวตอนกลับออกมาแล้วว่าข้อความทวีตออกล่ะ ออกเบิ้ลด้วย) รู้สึกพลาดที่ไม่ได้ลง app facebook ไว้ครับ นี่ก็พยายามโหลด facebook messenger แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ จึงตัดสินใจหันไปถามคนแถวนั้นดูดีกว่า แล้วเค้าบอกว่า
 
... ให้ข้ามทางรถไฟไปทางนู้น
 
(ซึ่งก็คือทางที่เพิ่งข้ามมา...) *นิ่ง* โอเค นั่งปล้ำกับมือถืออีกซักพัก จนมีคนผ่านมาอีกก็ถามดูอีกคน ก็คอนเฟิร์มให้ข้ามทางรถไฟกลับไป ชาร์ตพลังสักพัก แล้วตัดสินใจข้ามกลับไป
 
พอข้ามมาได้ น่าจะมาตรงคณะที่มีเครื่องกลโรงงานเยอะ ๆ เอาล่ะ ตะกี้เหมือนไม่เห็นโซนตรงนี้เลย (พยายามคิดเข้าข้างตัวเองสุด ๆ ) น่าจะใช่แล้วแหละ เฮ้อ ... หันไปถามบันฑิตที่อยู่บริเวณนั้น "อ่อ พี่ต้องข้ามไปฝั่งนู้นนะครับ ..."
 
 
ผมทำหน้าแบบ อื้มมมมมม (กลืนน้ำลายเอือก) น้องเขาเลยถามว่า พี่เพิ่งข้ามมาเหรอครับ (ยิ้มแหย ๆ) ฮือๆๆ ตอนนี้ก็ชักไม่ไหวแล้ว สับสน คนเยอะ เดิน ๆ มานี่ก็น้ำมูกใสไหลแหมะ ๆ *ซับทิชชู่* (แวะซื้อทิชชู่ตอนลงจากรถตู้ใหม่ ๆ ติดมา เดินซับมาเรื่อย)
 
 
 
anantsiri.ch

ไม่เอานะแบบนี้ เดินตากแดดเที่ยงไร้จุดหมาย ติดต่อน้องไม่ได้ ข้ามทางรถไฟไปกลับไปกลับ ไม่สนุกอะครับ ;____;